المعجم الوسيط
فرهنگستان زبان عربی قاهره
(أبَش) لأهله - أبْشا: كَسَب. و- الشيءَ: جَمَعَهُ، فهو آبِش، وأَبّاش.
(أَبَّشَهُ): أبَشَه. ويقال: أَبّش كلامًا: جمعه أَخلاطًا من هاهنا وهاهنا.
(تَأَبَّش): تَجمَّع.
(الأُباشة): الأَخلاطُ من الناس.
معانی واژه‌ها
أبش
معنای «أبش» آن‌گونه که در المعجم الوسیط و لسان‌العرب آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
لسان العرب
ابن منظور (درگذشتهٔ 711 ق)
أبش: الأَبْشُ: الجمْع. وَقَدْ أَبشه وأَبَشَ لأَهله يَأْبشُ أَبْشاً: كَسَب. وَرَجُلٌ أَبَّاش: مكتسِب. وَيُقَالُ: تَأَبَّش الْقَوْمُ وتَهَبَّشوا إِذا تجيَّشوا وتجمَّعوا.