معانی واژه‌ها

أقرح

معنای «أقرح» آن‌گونه که در الغنی آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

أقْرَحُ - ج: قُرْحٌ. مؤ: قَرْحاءُ. [ق ر ح]. (صف). 1. "فَرَسٌ أقْرَحُ" : فِي جَبْهَتِهِ قُرْحَةٌ، أَيْ بَياضٌ مُدَوَّرٌ. 2. "حدِيقَةٌ قَرْحاءُ" : بِها نَباتٌ أَوْ في وَسَطِهَا زَهْرٌ أبْيَضُ. 3. "في الأقْرَحِ" : في الصُّبْحِ.
أقْرَحَ - [ ق ر ح]. (ف: ربا. لازمتع). أقْرَحَ، يُقْرِحُ، مص. إِقْراحٌ. 1. "أَقْرَحَ الرَّجُلُ": صَارَ ذَا قُرُوحٍ. 2. "أقْرَحَهُ الْمَرضُ" : أخرَجَ بِجِسْمِهِ القُرُوحَ. "أَقْرَحَهُ اللَّهُ". 3. "أَقْرَحَ الفَرَسُ" : صارَ قارِحاً، أَيْ شُقَّتْ نابُهُ وَطَلَعَتْ . 4. "أقْرَحَ صَاحِبَهُ" : جَرَحَهُ.