معانی واژه‌ها

استظهر

معنای «استظهر» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

استظهرَ/ استظهرَ بـ/ استظهرَ على يستظهر، استظهارًا، فهو مُستظهِر، والمفعول مُستظهَر • استظهر الدَّرسَ: حفظه وقرأه بلا كتاب "استظهر القصيدةَ عن ظهر قلب- استظهر القرآنَ". • استظهر بفلان: استعان به "استظهرت بالله على الشّيطان". • استظهر على عدوِّه: غلبه.

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

اِسْتَظْهَرَ - [ظ هـ ر]. (ف: سدا. لازمتع. م. بحرف). اِسْتَظْهَرَ، يَسْتَظْهِرُ، مص. اِسْتِظْهَارٌ. 1. "اِسْتَظْهَرَ دُرُوسَهُ صَبَاحاً" : اِسْتَذْكَرَها، رَاجَعَها. 2. "اِسْتَظْهَرَ القَصِيدَةَ بِكامِلِهَا": حَفِظَهَا عَنْ ظَهْرِ قَلْبٍ. 3. "اِسْتَظْهَرَ بِهِ" : اِسْتَعَانَهُ. 4. "اِسْتَظْهَرَ عَلَيْهِ" : غَلَبَهُ. 5. "اِسْتَظْهَرَ لَهُ": اِسْتَعَدَّ، اِحْتَاطَ.