واتای وشەکان

استظهر

واتای «استظهر» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

استظهرَ/ استظهرَ بـ/ استظهرَ على يستظهر، استظهارًا، فهو مُستظهِر، والمفعول مُستظهَر • استظهر الدَّرسَ: حفظه وقرأه بلا كتاب "استظهر القصيدةَ عن ظهر قلب- استظهر القرآنَ". • استظهر بفلان: استعان به "استظهرت بالله على الشّيطان". • استظهر على عدوِّه: غلبه.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِسْتَظْهَرَ - [ظ هـ ر]. (ف: سدا. لازمتع. م. بحرف). اِسْتَظْهَرَ، يَسْتَظْهِرُ، مص. اِسْتِظْهَارٌ. 1. "اِسْتَظْهَرَ دُرُوسَهُ صَبَاحاً" : اِسْتَذْكَرَها، رَاجَعَها. 2. "اِسْتَظْهَرَ القَصِيدَةَ بِكامِلِهَا": حَفِظَهَا عَنْ ظَهْرِ قَلْبٍ. 3. "اِسْتَظْهَرَ بِهِ" : اِسْتَعَانَهُ. 4. "اِسْتَظْهَرَ عَلَيْهِ" : غَلَبَهُ. 5. "اِسْتَظْهَرَ لَهُ": اِسْتَعَدَّ، اِحْتَاطَ.