معانی واژه‌ها

استنارة

معنای «استنارة» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

استنارة [مفرد]: مصدر استنارَ/ استنارَ بـ| استنارة العقل: إشراقه واستضاءته.

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

اِسْتِنارَةٌ - [ن و ر]. (مص. اِسْتَنارَ). 1. "اِسْتِنارَةُ البَيْتِ": إِضاءَتُهُ. 2. "حاوَلَ اسْتِنارَةَ عَقْلِهِ" : أَيْ جَعْلُهُ مُتَنَوِّراً وَعلى مَعْرِفَةٍ. "يَمْتازُ بِقَدْرٍ مِنَ الاسْتِنارَةِ لا بَأْسَ بِهِ". (نجيب محفوظ).