واتای وشەکان

استنارة

واتای «استنارة» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

استنارة [مفرد]: مصدر استنارَ/ استنارَ بـ| استنارة العقل: إشراقه واستضاءته.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِسْتِنارَةٌ - [ن و ر]. (مص. اِسْتَنارَ). 1. "اِسْتِنارَةُ البَيْتِ": إِضاءَتُهُ. 2. "حاوَلَ اسْتِنارَةَ عَقْلِهِ" : أَيْ جَعْلُهُ مُتَنَوِّراً وَعلى مَعْرِفَةٍ. "يَمْتازُ بِقَدْرٍ مِنَ الاسْتِنارَةِ لا بَأْسَ بِهِ". (نجيب محفوظ).