القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الشَّكْدُ: الإِعْطاءُ، وبالضم: العَطاءُ، والشُّكْرُ . وأشْكَدَ: أعْطى، كشَكَّدَ، واقْتَنى رُذالَ المال.
معانی واژهها
الشَّكْدُ
معنای «الشَّكْدُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.