القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
الشُّكْبُ، بالضم: العَطاءُ والجَزاءُ. والشُّكْبانُ، بالضم: شِبَاكٌ لِلحَشَّاشينَ يَحْتَشُّونَ فيه. (وأحمدُ) بنُ إشْكابَ، بالكسرِ مَمْنوعاً: مُحَدِّثٌ.
معانی واژهها
الشُّكْبُ
معنای «الشُّكْبُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.