معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
تأثيم [مفرد]:
1- مصدر أثَّمَ.
2- عمل يوجب إثمًا كالكذب والشتم وغيرهما "{لاَ لَغْوٌ فِيهَا وَلاَ تَأْثِيمٌ}".
معانی واژهها
معنای «تأثيم» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)