معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
مَأْثَم [مفرد]: ج مآثِمُ، مؤ مأثمة، ج مؤ مآثِمُ:
1- مصدر ميميّ من أثِمَ.
2- ذنب، ما يأثم به الإنسان "وقع في مآثِمَ كثيرة- عوقب على مَأْثَمه عقابًا قاسيًا".
معانی واژهها
معنای «مأثم» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)