معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
تأنيب [مفرد]:
1- مصدر أنَّبَ.
2- لَوْم شديد على خطأ أو تصرّف للرّدع والإصلاح| تأنيب الضَّمير: ما يحسّه الفرد من عذاب أو ندم أو اتّهام لذاته بارتكاب غلطة أو خطأ نتيجة سلوك قام به.
معانی واژهها
معنای «تأنيب» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
عبدالغنی ابوالعزم