معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
تزلزلَ يتزلزل، تزلزُلاً، فهو مُتزلزِل
• تزلزلتِ الأرضُ: مُطاوع زلزلَ: اضطربت واهتزّت بعنف "تزلزلت الأرضُ بالقرب من البركان"| تزلزلت نفسُه: اضطربت.
معانی واژه‌ها
تزلزل
معنای «تزلزل» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغنی آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
الغني
عبدالغنی ابوالعزم
تَزَلْزَلَ - [ز ل ز ل]. (ف: خما. لازم). تَزَلْزَلْتُ، أَتَزَلْزَلُ، مص. تَزَلْزُلٌ.
1. "تَزَلْزَلَتِ الأَرْضُ فَاهْتَزَّتْ قُلُوبُ النَّاسِ" : اِرْتَجَّتْ، تَحَرَّكَتْ، تَمَلْمَلَتْ.
2. "تَزَلْزَلَتْ نَفْسُهُ" : رَجَفَتْ وَارْتَعَشَتْ فِي صَدْرِهِ عِنْدَ الْمَوْتِ.
تَزَلْزُلٌ - [ز ل ز ل]. (مص. تَزَلْزَلَ). "تَزَلْزُلُ الأَرْضِ" : اِهْتِزَازُهَا، اِرْتِجَاجُهَا.