معجم اللغة العربية المعاصرة
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
شَجْو [مفرد]:
1- مصدر شجا.
2- همٌّ وحزْن "أورثه الأمرُ شجْوًا لا ينفد".
3- حاجة "بكى فلان شَجْوهُ".
معانی واژهها
معنای «شجو» آنگونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.
احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)
عبدالغنی ابوالعزم
جبران مسعود