معانی واژه‌ها

عر

معنای «عر» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

عَرّ [مفرد]: مصدر عَرَّ.
عَرَّ عَرَرْتُ، يَعُرّ، اعْرُرْ/ عُرَّ، عَرًّا، فهو عارّ، والمفعول مَعْرور • عرَّه بشرٍّ: لطَّخه به، ساءه أو رماه بما يكره، لقَّبه بما يشينه "عرَّ أهله: أساء إلى سمعتهم".

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

عَرٌّ - [ع ر ر]. (مص. عَرَّ). "حَيَوَانٌ عَرٌّ" : أَجْرَبُ.
عَرَّ - [ع ر ر]. (ف: ثلا. لازم). عَرَرَ، يَعِرُّ، مص. عَرَرٌ، عُرُورٌ. "عَرَّ الْجَمَلُ" : جَرِبَ.
عَرَّ - [ع ر ر]. (ف: ثلا. لازم). عرَرَ، يَعِرُّ، مص. عِرَارٌ . "عَرَّ ذَكَرُ النَّعَامِ" : صَاحَ.
عَرَّ - [ع ر ر]. (ف: ثلا. متعد، م. بحرف). عَرَرْتُ، أَعُرُّ، عُرَّ، مص. عَرٌّ. 1. "عَرَّ خَصْمَهُ" : لَقَّبَهُ بِمَا يَشِينُهُ، سَاءهُ. 2. "عَرَّهُ بِشَرٍّ" : رَمَاهُ بِهِ. 3. "عَرَّ الأَرْضَ" : سَمَّدَهَا.

الرائد

جبران مسعود

عر يعر: عرا. ١-ه: ساءه. ٢-ه بشر: رماه به. ٣-الأرض: سمدها. عر يعر ويعر: عرا. الحمل: جرب. عر يعر: عرارا. ذكر النعام: صاح.ج عر يعر: عررا وعرورا. الجمل: جرب. عر. الجمل: جرب. عر. ١-مص. عر. ٢-أجرب. ٣-جرب. ٤-عيب. ٥-شر. عر. ١-جرب. ٢-غلام. ٣-ذرق الطير. ٤-«عرا الوادي»: شاطئاه.