القاموس المحيط
فیروزآبادی (درگذشتهٔ 817 ق)
مَتَشَهُ يَمْتِشُه: فَرَّقَهُ بأصابِعِه، و~ أخْلافَ الناقةِ: احْتَلَبَها احْتِلاباً ضعيفاً. والمَتْشُ: الوَبْشُ، وسُوءُ البَصَرِ. ورجلٌ أمْتَشُ: يَشُقُّ عليه النَّظَرُ.
معانی واژهها
مَتَشَهُ
معنای «مَتَشَهُ» آنگونه که در القاموس المحیط آمده است.
متن اصلی به زبان عربی است.