واتای وشەکان

أعند

واتای «أعند» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أعْنَدَ - [ع ن د]. (ف: ربا. لازمتع). أعْنَدْتُ، أُعْنِدُ، مص. إِعْنَادٌ. 1. "أعْنَدَ رَفِيقَهُ" : عَارَضَهُ. 2. "أعْنَدَ العِرْقُ" : سَالَ مِنْهُ الدَّمُ فَلَمْ يَنْقَطِعْ.