واتای وشەکان

أعنس

واتای «أعنس» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أَعْنَسَ - [ع ن س]. (ف: ربا. لازمتع). أَعْنَسْتُ، أُعْنِسُ، مص. إِعْنَاسٌ. 1. "أَعْنَسَتِ الفَتَاةُ" : كَبُرَتْ فِي السِّنِّ وَلَمْ تَتَزَوَّجْ. 2. "أَعْنَسَ اللَّوْنَ" : غَيَّرَهُ. 3. "أَعْنَسَ الشَّيْبُ رَأْسَهُ" : خَالَطَهُ.