واتای وشەکان

أوسخ

واتای «أوسخ» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

أوْسَخَ - [و س خ]. (ف: ربا. متعد). أَوْسَخَ، يُوْسِخُ، مص. إيسَاخٌ. "أوْسَخَ مَلاَبِسَهُ" : جَعَلَهَا وَسِخَةً.