واتای وشەکان

توسيخ

واتای «توسيخ» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَوْسِيخٌ - [و س خ]. (مص. وَسَّخَ). "تَوْسِيخُ الثَّوْبِ" : جَعْلُهُ وَسِخاً.