واتای وشەکان

اسوداد

واتای «اسوداد» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِسْوِدادُ - [س و د]. (مص. اِسْوَدَّ). 1. "اِسْوِدادُ الجُدْرانِ": صَيْرُها سَوْداءَ. 2. "اِسْوِدادُ وَجْهِهِ أَمامَ النَّاسِ": تَغَيُّرُ سَحْنَتِهِ خَجَلاً أَوْ نَتِيجَةَ فِعْلِ سُوءٍ.