واتای وشەکان

تسويد

واتای «تسويد» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَسْوِيدٌ - [س و د]. (مص. سَوَّدَ). "تَسْوِيدُ اللَّوْنِ" : تَصْيِيرُهُ أَسْوَدَ. 1. "تَسْوِيدُ رِسَالَةٍ" : كِتَابَتُهَا أَوَّلاً ثُمَّ إِعَادَةُ صِيَاغَتِهَا. 2. "تَسْوِيدُ الوَجْهِ" : جَعْلُهُ مَذْمُوماً. 3. "تَسْوِيدُ صَحِيفَةِ الرَّجُلِ" : تَلْوِيثُ سُمْعَتِهِ.