واتای وشەکان

تتويه

واتای «تتويه» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَتْوِيهٌ - [ت و هـ]. (مص. تَوَّهَ). 1. "كَانَ تَتْوِيهُ صَاحِبِهِ عَنْ عَمْدٍ" : جَعْلُهُ يَضِلُّ الطَّرِيقَ. 2. "تَمَكَّنَ مِنْ تَتْوِيهِ خَصْمِهِ": مِنْ إِهْلاَكِهِ. 3. "تَتْوِيهُ النَّفْسِ" : تَحْيِيرُهَا.