واتای وشەکان

تجهم

واتای «تجهم» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

تجهَّمَ/ تجهَّمَ لـ يتجهَّم، تجهُّمًا، فهو مُتجهِّم، والمفعول مُتجهَّمٌ (للمتعدِّي) • تجهَّم الشَّخصُ: صار عابس الوجه كريهه. • تجهَّم ضيفَه/ تجهَّم له: جهَمه، استقبله بوجه كريه، عَبَس في وجهه "وجه مُتجهِّم- إِلَى مَنْ تَكِلُنِي؟ إِلَى عَدُوٍّ يَتَجهَّمُنِي؟ [حديث]: يلقاني بالغلظة والوجه الكريه".

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَجَهَّمَ - [ج هـ م]. (ف: خما. لازمتع. م. بحرف). تَجَهَّمْتُ، أَتَجَهَّمُ، مص. تَجَهُّمٌ. 1. "تَجَهَّمَهُ بِمُجَرَّدِ مَا رَآهُ" : اِسْتَقْبَلَهُ بِوَجْهٍ عَبُوسٍ. " تَجَهَّمَ لَهُ". 2. "تَجَهَّمَ عَدُوَّهُ": وَاجَهَهُ بِمَا يَكْرَهُ. إِلَى مَنْ تَكِلُنِي إِلَى عَدُوٍّ يَتَجَهَّمُنِي (حديث).
تَجَهُّمٌ - [ج هـ م]. (مص. تَجَهَّمَ). "رَآهُ فِي تَجَهُّمٍ": فِي عُبُوسٍ. "وَجَدَهُ فِي لَحْظَةِ تَجَهُّمٍ وَغَضَبٍ".