واتای وشەکان

تدهين

واتای «تدهين» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَدْهيِنٌ - [د هـ ن]. (مص. دَهَّنَ). "تَدْهِينُ شَعْرِ الرَّأْسِ" : طَلْيُهُ وَدَهْنُهُ بِالدُّهْنِ .