واتای وشەکان

مدهون

واتای «مدهون» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَدْهُونٌ، مَدْهُونَةٌ - [د هـ ن]. (مفع. مِنْ دَهَنَ). 1. "جِلْدٌ مَدْهُونٌ" : أَيْ جِلْدٌ طُلِيَ بِالزَّيْتِ أَوْ بِمَادَّةٍ دُهْنِيَّةٍ. 2. "أَرْضٌ مَدْهُونَةٌ" : بَلَّلَهَا مَطَرٌ قَلِيلٌ.