واتای وشەکان

تكدر

واتای «تكدر» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

تكدَّرَ/ تكدَّرَ لـ يتكدَّر، تكدُّرًا، فهو مُتَكدِّر، والمفعول مُتكدَّر له • تكدَّر الماءُ ونحوُه: كدُر؛ تعكَّر وكان غير صافٍ| تكدَّرت حياتُه: تنغّصت- تكدَّر وجهُه: ظهر عليه الغضبُ أو الحزنُ والهمّ. • تكدَّر عيشُ فلان: كان منغَّصًا. • تكدَّر لغيابه: اغتاظ، استاء، حزِن "شَعَر بتكدُّر شديد من جرّاء ذلك- إنّه مُتَكدِّر من تصرّفك: غير راضٍ عنه- تكدّر على زميله".

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَكَدَّرَ - [ك د ر]. (ف: خما. لازم). تَكَدَّرَ، يَتَكَدَّرُ، مص. تَكَدُّرٌ. 1. "تَكَدَّرَ عَيْشُهُ" : صارَ عَيْشُهُ مُنَغَّصاً. 2. "تَكَدَّرَ ماءُ الغَديرِ" : كانَ كَدِراً غَيْرَ صافٍ.
تَكَدُّرٌ - [ ك د ر]. (مص. تَكَدَّرَ). 1. "تَكَدُّرُ العَيْشِ" : صَيْرُ العَيْشِ مُنَغَّصاً. 2. "تَكَدُّرُ الْمَاءِ" : كَوْنُهُ كَدِراً غَيْرَ صَافٍ.