واتای وشەکان

تهوش

واتای «تهوش» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَهَوَّشَ - [هـ و ش]. (ف: خما. لازم، م. بحرف). تَهَوَّشْتُ، أَتَهَوَّشُ، مص. تَهَوُّشٌ. 1. "تَهَوَّشَ النَّاسُ" : اِخْتَلَطُوا. 2. "تَهَوَّشَ النَّاسُ عَلَيْهِ" : اِجْتَمَعُوا عَلَيْهِ.
تَهَوُّشٌ - [هـ و ش]. (مص. تَهَوَّشَ). 1. "تَهَوُّشُ النَّاسِ": اِخْتِلاطُهُم. 2. "تَهَوُّشُ النَّاسِ عَلَيْهِ" : اِجْتِمَاعُهُمْ عَلَيْهِ.