واتای وشەکان

هاوش

واتای «هاوش» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

هَاوَشَ - [هـ و ش]. (ف: ربا. متعد). هَاوَشْتُ، أُهَاوِشُ، هَاوِشْ، مص. مُهَاوَشَةٌ. "هَاوَشَ النَّاسَ" : خَالَطَهُمْ.