واتای وشەکان

توسيد

واتای «توسيد» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَوْسِيدٌ - [و س د]. (مص. وَسَّدَ). 1. "تَوْسِيدُ الوِسَادَةِ": جَعْلُهَا تَحْتَ رَأْسِهِ. 2. "تَوْسِيدُهُ مُهِمَّةً" : إسْنَادُهَا إِلَيْهِ.