واتای وشەکان

خزير

واتای «خزير» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

خَزِيرٌ، خَزِيرَةٌ - [خ ز ر].: لَحْمٌ يُقْطَعُ قِطَعاً صِغَاراً ثُمَّ يُطْبَخُ بِمَاءٍ كَثِيرٍ وَمِلْحٍ، فَإِذَا اكْتَمَلَ نُضْجُهُ ذُرَّ عَلَيْهِ الدَّقيقُ وَعُصِدَ بِهِ، ثُمَّ أُدِمَ بِإِدَامٍ مَّا.