واتای وشەکان

فاسخ

واتای «فاسخ» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

فَاسَخَ - [ف س خ]. (ف: ربا. متعد). فَاسَخْتُ، أُفَاسِخُ، فَاسِخْ، مص. مُفَاسَخَةٌ. "فَاسَخَهُ البَيْعَ أَوِ العَقْدَ" : طَالَبَهُ بِفَسْخِهِ، أَيْ بِنَقْضِهِ أَوْ وَافَقَهُ عَلَى فَسْخِهِ.