واتای وشەکان

فاظ / فوظ

واتای «فاظ / فوظ» بەپێی المعجم الوسیط.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

المعجم الوسيط

ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە

(فَاظَتْ) نفسُه -ُ فَوْظًا: مات. ويقال: فاظَ الرَّجُلُ.

فاظ / فيظالمعجم الوسیط