المعجم الوسيط
ئەکادیمیای زمانی عەرەبی لە قاهیرە
(فاظَ) فلانٌ -ِ فَيْظًا، وفُيُوظًا: مات. ويقال: فاظت نفسُه وروحُه.
(أَفَاظَهُ) اللهُ: أَماتَهُ.
(الفَيظُ): الموْتُ. يقال: حان فَيْظُهُ.
واتای وشەکان
فاظ / فيظ
واتای «فاظ / فيظ» بەپێی المعجم الوسیط.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.