واتای وشەکان

منكوش

واتای «منكوش» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَنْكُوشٌ، مَنْكُوشَةٌ - [ن ك ش]. (مفع. من نَكَشَ). 1. "شَعْرٌ مَنْكُوشٌ" : مُشَعَّثٌ. 2. "حَقْلٌ مَنْكُوشٌ" : حَقْلٌ تَمَّ نَكْشُهُ بِمِنْكَاشٍ، مَحْرُوثٌ.