واتای وشەکان

منيب

واتای «منيب» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مُنِيبٌ، مُنِيبَةٌ - ج: ـون، ـات. [ن و ب]. (فا. من أَنَابَ). 1. "مُرْتَدٌّ مُنِيبٌ" : تَائِبٌ. 2. "مَطَرٌ مُنِيبٌ" : غَزِيرٌ. 3. "رَبِيعٌ مُنِيبٌ" : مُخْضَوْضِرٌ. 4. "مُنِيبٌ" : اِسْمُ عَلَمٍ لِلْمُذَكَّرِ.