معانی واژه‌ها

لد

معنای «لد» آن‌گونه که در معجم اللغة العربیة المعاصرة، الغنی و الرائد آمده است.

متن اصلی به زبان عربی است.

معجم اللغة العربية المعاصرة

احمد مختار عمر و گروه همکاران (د 1424ق)

لدَّ1 لَدَدْتُ، يَلُدّ، الْدُدْ/ لُدَّ، لَدًّا، فهو لادّ، والمفعول مَلْدود • لدَّ الشَّخْصَ: خاصمه خُصُومةً شديدة "عدوٌّ لدودٌ".
لدَّ2 لَدِدْتُ، يَلَدّ، الْدَدْ/ لَدَّ، لَدَدًا، فهو أَلَدُّ • لدَّ الشَّخْصُ: اشتدّت خصومتُه "عدوٌّ ألدُّ".
لَدّ [مفرد]: مصدر لدَّ1.

الغني

عبدالغنی ابوالعزم

لَدَّ - [ل د د]. (ف: ثلا. لازم). لَدَّ، يَلَدُّ، مص. لَدَدٌ."لَدَّ الرَّجُلُ" : اِشْتَدَّتْ خُصُومَتُهُ.
لَدَّ - [ل د د]. (ف: ثلا. متعد، م. بحرف). لَدَدْتُ، أَلُدُّ، لُدَّ، مص. لَدٌّ. 1. "لَدَّ جَارَهُ" : خَاصَمَهُ خُصُومَةً شَدِيدَةً. 2. "لَدَّهُ عَنْ عَمَلِهِ" : أَبْعَدَهُ عَنْهُ.

الرائد

جبران مسعود

لد يلد: لدا. ١-ه: بالغ في مخاصمته. ٢-ه: جادله فغلبه. ٣-ه عن الشيء: حبسه، منعه. لد يلد: لددا. إشتدت خصومته. لد. ١-مص. لد. ٢-خصم شديد الخصومة.