واتای وشەکان

خامر

واتای «خامر» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

خامرَ يخامر، مُخامَرَةً، فهو مخامِر، والمفعول مخامَر • خامرَه داءٌ/ خامرَه شكٌّ: خالطه، لحقه، داخله "خامره شعور بوجود مكيدة".

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

خَامَرَ - [خ م ر]. (ف: ربا. لازمتع. م. بحرف). خَامَرَ، يُخَامِرُ مص. مُخَامَرَةٌ. 1. "خَامَرَهُ الدَّاءُ : اِنْتَشَرَ فِي جِسْمِهِ. 2. "خَامَرَهُ الشَّكُّ" : اِنْتَابَهُ، دَاخَلَهُ، رَاوَدَهُ. " لاَ يُخَامِرُنِي أَدْنَى شَكٍّ". 3. "خَامَرَ الْمَكَانَ وبِهِ " : لَزِمَهُ فَلَمْ يَبْرَحْهُ. 4. "خَامَرَ بِهِ" : اِسْتَتَرَ .