واتای وشەکان

مشوب

واتای «مشوب» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

مَشُوبٌ، مَشُوبَةٌ - ج: ـون، ـات. [ش و ب]. (مفع. مِن شَابَ). 1. "مَشُوبٌ بِالخَوْفِ وَالاِلْتِبَاسِ" : مُخْتَلِطٌ. 2. "مَشُوبٌ بالغُموضِ" : مُلْتَبِسٌ. "كَانَ أَحَدُهُمَا مُغْرِياً بِالرَّجَاءِ وَالآخَرُ مَشُوباً بِاليَأْسِ وَالرِّيبَةِ".