واتای وشەکان

استفرد

واتای «استفرد» بەپێی معجم اللغة العربیة المعاصرة و الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

معجم اللغة العربية المعاصرة

ئەحمەد موختار عومەر و تیمەکەی (کۆچی 1424ک)

استفردَ/ استفردَ بـ يستفرد، استفرادًا، فهو مُستفرِد، والمفعول مُستفرَد • استفرد الشَّيءَ: اختاره وحده من بين نظرائه، وجده وحده لا ثانيَ له "أُُعجب بالصُّور كلّها ولكنّه استفرد واحدة منها- استفرد الغوّاصُ اللُّؤلؤةَ- استفرد المدرِّب لاعبًا فضمّه للفريق القوميّ". • استفرد فلانًا/ استفرد بفلانٍ: انفرد وخلا به "استفرد أباه يُحادثه". • استفرد بالرَّأي: فرَد، استبدّ به، لم يشرك معه أحدًا فيه "عاتبوه على استفراده باتِّخاذ القرار".

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

اِسْتَفْرَدَ - [ف ر د]. (ف: سدا. لازمتع. م. بحرف). اِسْتَفْرَدْتُ، أَسْتَفْرِدُ، اِسْتَفْرِدْ، مص. اِسْتِفْرَادٌ. 1. "اِسْتَفْرَدَ بِالرَّأْيِ": اِنْفَرَدَ بِهِ وَحْدَهُ. 2. "اِسْتَفْرَدَ صاحِبَهُ" : خَلا بِهِ، أَوِ اخْتارَهُ وَحْدَهُ مِنْ بَيْنِ أَصْحابِهِ. 3. "اِسْتَفْرَدَ الغَوَّاصُ الدُّرَّةَ" : لم يَجِدْ مَعَها أُخْرى.