واتای وشەکان

تغان

واتای «تغان» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَغَانٍ، التَّغَانِي - [غ ن ي]. (مص. تَغَانَى). 1. "تَغَانِي الرَّجُلِ" : صَيْرُهُ غَنِيّاً. 2. "مِنَ الصَّعْبِ أَنْ يَعِيشُوا فِي تَغَانٍ" : اِسْتِغْنَاء بَعْضِهِمْ عَنْ بَعْضٍ.