واتای وشەکان

تغن

واتای «تغن» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَغَنٍّ، التَّغَنِّي - [غ ن ي]. (مص. تَغَنَّى). 1. "التَّغَنِّي بِالشِّعْرِ" : إِنْشَادُهُ وَتَرْتِيلُهُ. 2. "التَّغَنِّي بِالْمَرْأَةِ" : التَّغَزُّلُ فِيهَا.