الغني
عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم
تَغَانَى - [غ ن ي]. (ف: خما. لازم). تَغَانَيْتُ، أَتَغَانَى، مص. تَغَانٍ.
1. "تَغَانَى الرَّجُلُ" : صَارَ غَنِيّاً.
2. "تَغَانَى القَوْمُ" : اِسْتَغْنَى بَعْضُهُمْ عَنْ بَعْضٍ.
واتای وشەکان
واتای «تغانى» بەپێی الغني.
دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.
عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم