واتای وشەکان

تغانى

واتای «تغانى» بەپێی الغني.

دەقی ڕەسەن بە زمانی عەرەبییە.

الغني

عەبدولغەنی ئەبو ئەلعەزم

تَغَانَى - [غ ن ي]. (ف: خما. لازم). تَغَانَيْتُ، أَتَغَانَى، مص. تَغَانٍ. 1. "تَغَانَى الرَّجُلُ" : صَارَ غَنِيّاً. 2. "تَغَانَى القَوْمُ" : اِسْتَغْنَى بَعْضُهُمْ عَنْ بَعْضٍ.